Jezelf zijn in het moment, een onmogelijke opdracht…
Geplaatst door Nynke op 19-02-2012 | Geen reacties
Het is helemaal in: jezelf zijn. Zo bekeek ik dit weekend het filmpje van Lori Deschene de ‘Wonderlustpresentation’ op http://tinybuddha.com/8-reasons-to-buy-the-tiny-buddha-book/. Ze is de initiator van Tiny Buddha: Simple Wisdom for Life’s Hard Questions, een site, een boek en andere sociale media-uitingen daaraan gekoppeld.
Speaking Circles
Geplaatst door Nynke op 03-10-2011 | Reageren uitgeschakeld
Vorige week voor het eerst eens een speaking circle bezocht. Al een poos geleden kwam ik ermee in aanraking alleen liep ik er nog niet warm voor. En nu was er opeens die impuls: “Ja, dit is een goed idee!” Lees meer…
Een Verhelderend Gesprek
Geplaatst door Nynke op 26-04-2011 | Reageren uitgeschakeld
Vandaag eens een blog over een dienst van mij. Dat is misschien wel raar omdat het kan neigen naar reclame wat niet zo des blogs is. De reden dat ik er toch over wil schrijven is omdat het me intrigeert. En wat me intrigeert, is weer uitstekend geschikt voor mijn blog. Dus vandaar: Een Verhelderend Gesprek onder de loep.
Wanneer is een gesprek verhelderend? Dat is natuurlijk aan iedereen zelf om te beoordelen. Het valt denk ik wel een beetje in de categorie een ‘authentiek’ en een ‘goed’ gesprek: het roept iets op dat het gesprek anders is dan een ‘gewoon’ gesprek. Maar wat is dat nou concreet en wat heb je daaraan?
Ok, helderheid is wel een pakbaar begrip. Als iets helder is dan heb je te pakken waar het over gaat. Je kunt bijvoorbeeld oorzaak en gevolg onderscheiden. Of je ziet (opeens) heel helder wat je zelf hebt gedaan om in een bepaalde situatie terecht te komen. Het kan ook zijn dat je inzicht krijgt in de componenten waaruit een situatie of relatie bestaat die je stress oplevert. En het besef daarvan maakt waar je over piekert lang niet zo ingewikkeld meer.
Helderheid is duidelijkheid, het van een afstandje kunnen kijken naar, kunnen ontrafelen, scherp kunnen zien, kunnen beschrijven of woorden geven… En het is het stoppen met vechten tegen, het niet meer bang zijn voor, het omarmen van, het vrede sluiten met…
Helderheid is de stress die je ervaart en buiten jezelf wilt houden, naar binnen laten door je ervoor open te stellen, met behulp van aandacht en ruimte en eventueel iemand anders. Helderheid is dus eigenlijk gewoon liefde. Met liefde belichten wat buiten je staat. En dan laat je het binnen en is het van jou.
Een Verhelderend Gesprek is een gesprek. En eigenlijk is het een uitwisseling van liefde en licht. En daarmee wordt weer een stuk van jou helder en mag het er (ook) zijn. Dat is helder en ook lichter, minder zwaar. En dat merken mensen als ze de deur uitgaan. (Zo! toch nog een stukje reclame:-)
De 3, 5, 7, 9 of 13 stappen naar…
Geplaatst door Nynke op 23-03-2011 | Reageren uitgeschakeld
Of: de 3,5,7.9 of 13 tips voor… vul maar in: geluk, een droombaan, meer omzet, een gezonder leven, of juist het voorkomen van…, nou ja, gewoon dat wat je niet wilt, zoals een burnout of een vastgeroeste relatie. Kortom iets dat we door de bank genomen allemaal willen of juist willen vermijden.
Waarom heeft dit zo’n sterke aantrekkingskracht, die stappen? Dat is wat ik me afvraag. Ook bij mij. Wanneer ik ergens niet sterk in ben, zoals in marketing, of in het (effectief?!) gebruik van sociale media, dan trekt een oproep als hierboven onmiddellijk mijn aandacht en klik ik vaak door. Waarom?
Het geeft me het idee houvast te hebben in iets dat voor mij complex is. Dat denk ik. Ik ga de lastige materie behapbaar en overzichtelijk maken door gewoon een aantal, niet teveel maar een overzichtelijk aantal, stappen te volgen. En, ik geloof op dat moment ook dat, wanneer ik begin bij stap 1 en eindig bij stap ‘zoveel’, ik het gewenste resultaat gewoon heb bereikt. Heel simpel. Kan niet missen! Ik hoef er niets voor te doen.
Ahum, zo blijkt het niet te werken. Keer op keer blijken de stappen mij te leiden naar… mezelf, vooral naar mezelf. Zelfs bij elke stap kijk ik in de spiegel en word ik (door mezelf) geconfronteerd met vragen over de te nemen stap: Waarom zet ik deze stap? Voelt het wel goed? Past het wel bij me? Waarom zet ik niet die andere stap? Maar wat nou als…? Dus kom ik geen stap verder.
Kennelijk zoek ik ander houvast. Stiekem dacht ik dat iets dat me werd aangereikt, mijn probleem wel voor me zou oplossen. Nee, ik leef zelf! en ben zelf verantwoordelijk voor mijn geluk, mijn droombaan, mijn omzet, mijn gezondheid, mijn burnout, mijn relatie en al die andere dingen die ik tegenkom. Hoe behulpzaam het lezen van sommige tips ook kan zijn, mijn ervaring is dat het nooit de weg is van start naar resultaat. Het geldt misschien voor een bepaalde periode of het werkt zolang ik er waarde aan hecht. En het kan werken in een bepaalde context, zoals in een groep gelijkgestemden waarin we elkaar versterken in de stappen. Maar altijd komt dat moment dat ik merk: hmm, het systeem achter de stappen ‘klopt’ niet meer. De werkelijkheid is toch ingewikkelder.
En dan ben ik weer terug bij mezelf: wat nu? Dat teruggeworpen worden op mij, is het allermoeilijkste dat er is. Uiteindelijk ben ik weer aan zet en bepaal ik de volgende stap en het succes ervan. En… gooi ik mijn ziel en zaligheid in die stap, dan gebeurt er iets! Dan gaan deuren open, komen gesprekken op gang, ontmoet ik mensen die me verder helpen, krijg ik inzichten die baanbrekend blijken. Dat geeft houvast!
Alleen hoe houd ik dat vast? Of moet ik juist loslaten? Hoe blijf ik me helemaal in iets geven? Bestaat er zoiets als: de 7 stappen naar mijn ziel en zaligheid? Ik weet het niet. Ik heb ze nog niet kunnen ontdekken. Ook niet in die vele gesprekken die ik met mensen voer over hun vraag of probleem. Of de interviews over authenticiteit.
Maar als er iets is dat in alle gesprekken met mensen en met mezelf terugkeert, is het liefde. Liefde als in de omarming van een kind door de ouder. Zulke liefde. Zonder vragen, voorwaarden of restricties. Is dat het geheim van authentiek zijn? En kunnen we er altijd bij?
Authentiek zijn of authentiek functioneren
Geplaatst door Nynke op 13-03-2011 | Reageren uitgeschakeld
Vandaag had ik een heel interessant skypegesprek met Hannes Leroy (Hannes.Leroy@econ.kuleuven.be), PhD Student aan de Faculty of Business and Economics, Organisation Studies aan de Katholieke Universiteit Leuven. In het blad ‘LoopbaanVisie’ van september 2010, had ik gelezen over een kwalitatieve studie naar de subjectieve betekenissen van Loopbaansucces, van Nicky Dries (http://bit.ly/f7CecB). Toen ik haar hierover sprak, en refereerde aan mijn onderzoeken rondom authenticiteit, bracht ze me op het spoor van Hannes.
Hannes gaf aan dat ook hij heeft ervaren dat er heel weinig akkoord (Hannes is een Belg en die taal vind ik zo charmant) is over wat nou eigenlijk authenticiteit is. Dit bracht Hannes ertoe niet zozeer authentiek zijn als focus te nemen maar eerder authentiek functioneren. Daarvan uitgaande kijk je er dus naar als een proces in plaats van een vaststaand iets: authentiek ben je niet continu, je verhoudt je voortdurend tot de alsmaar veranderende context waarin je je beweegt en waartoe je je moet verhouden.
Hannes gaf verder aan dat hij ziet dat authentiek zijn vaak ego-gedreven is: “Ik wil mezelf kunnen zijn.” Maar authenticiteit is niet hetzelfde als excentriciteit, jezelf coute que coute laten zien. Het is ook niet iets defensiefs: wanneer je trouw bent aan jezelf, hoef je niet in de verdediging te gaan. Waar het om gaat is de assimilatie met je omgeving door je kwetsbaar en transparant op te stellen en door je voortdurend bewust te zijn en bewuste keuzes te maken. Je kunt alleen trouw zijn aan jezelf wanneer je je daar bewust van bent. En of je dan meedoet met wat je omgeving doet of vraagt is niet zo relevant: zolang het vanuit een bewuste keuze gebeurt, functioneer je wel zeker authentiek, zo zegt Hannes.
Om authentiek te (kunnen) functioneren, zijn drie aspecten belangrijk: op de eerste plaats eerlijk zijn met jezelf oftewel kritisch durven zijn naar jezelf, ten tweede: eerlijk zijn naar anderen en ten derde: trouw zijn aan je waarden, wat betekent dat je inderdaad op een bewuste manier kiest overeenkomstig wat je belangrijk vindt. Die drie hebben een wisselwerking met elkaar. Immers, je kunt alleen maar trouw zijn aan je waarden wanneer je eerlijk bent naar jezelf toe en ben je niet eerlijk naar jezelf, hoe kun je dit dan ten opzichte van anderen zijn?
Een vraag die Hannes zijn toehoorders vaak stelt bij een van zijn lezingen of colleges, is: “Was Hitler een authentiek leider?” Een van de aspecten kun je hem wel toeschrijven, denkt Hannes: hij was wel trouw aan zijn waarden. Maar was hij eerlijk naar zichzelf? Durfde hij zich daarin kwetsbaar en transparant op te stellen? En hoe eerlijk was hij (dus) naar zijn omgeving? Wat voor antwoorden hierop ook mogelijk zijn, het geeft in ieder geval altijd de aftrap voor een levendige en ter zake doende discussie.
Op mijn vraag wat Hannes’ drijfveer is geweest om te komen tot dit onderzoek, geeft hij aan dat hij vrij intuitief tot de conclusie kwam dat het onderwerp wel eens heel belangrijk zou kunnen worden, wat ook wel is uitgekomen denk ik. Maar daarmee en met zijn verwachte promotie in november dit jaar, is het voor hem niet klaar.
Hannes’ persoonlijke missie is: zijn idee-en-goed in de wereld brengen om mensen in contact te brengen met zichzelf, van waaruit mensen zichzelf kunnen helen. Die genezende capaciteit heeft ieder mens, daarvan is Hannes overtuigd. Naast zijn theoretische benadering, past hij o.a. mindfulness toe om het proces van authentiek functioneren en helen ook echt te ervaren. Veel mensen komen in de knoei met zichzelf en hun omgeving, met name in werk waar zoveel tijd aan wordt besteed en wat zo raakt aan de eerste levensbehoeften. En te vaak, naar Hannes’ smaak, wordt authentiek zijn als excuus gebruikt (“Ik ben toch mezelf?”) om niet kwetsbaar en open te hoeven zijn en effectief met de omgeving te assimileren.
Integriteit is hierbij ook een toepasselijke term, niet alleen in de ethische context maar ook in de betekenis van zichzelf integreren in de bredere sociale omgeving.
Activiteiten die Hannes op dit moment ontplooit (en waar hij zeker voor te benaderen is!), zijn o.a.Trainingen Authentiek Leiderschap, studiedagen over authenticiteit in het onderwijs (29 apr 11) en de gezondheidszorg (6 juni 11) en lezingen (voor HR-managers op 28 apr 11). Veel succes Hannes!!!
Hoe verhoudt marketing zich tot authentiek zijn?
Geplaatst door Nynke op 04-02-2011 | Reageren uitgeschakeld
Of moet de titel zijn: ‘hoe verhoudt authentiek zijn zich tot marketing?’ Hoe blijf je heel zuiver, heel eigen in je intenties, je uitingen, je aanbod wanneer het gaat om het vermarkten van je product of dienst? De noodzaak van vermarkten neem ik hier even als een gegeven: ik stel dat iedereen op een of andere wijze de markt op moet (of ‘in’ moet, in het geval van de super-markt) om te kunnen overleven.
Wiki: “Marketing of vermarkten is het proces van het creëren en leveren van waarde.” (http://nl.wikipedia.org/wiki/Marketing) Traditioneel werd marketing gezien als het geheel van alle activiteiten die erop gericht zijn de ruil van producten of diensten te bevorderen. …”
Als ik dit lees, bekruipt me het idee dat de omschrijving in de eerste zin het me heel eenvoudig maakt om authentiek te zijn in mijn marketing-activiteiten: ik creëer waarde door te doen waar ik heilig in geloof en ik zorg ervoor dat ik daarmee een dienst of product tot stand breng dat geleverd kan worden.
De omschrijving “…het geheel van alle activiteiten die erop gericht zijn de ruil van producten of diensten te bevorderen.” vind ik al een stuk spannender. En dat zit’em in het woord ‘bevorderen’. Ok, ik heb een product of dienst. Ik maak het leverbaar. Alleen kennelijk ben ik er dan nog niet. Ik word bij mijn marketing niet alleen geacht te leveren, ik moet het leveren bevorderen wil ik er iets voor terug krijgen. Het is dus zo bezien niet voldoende dat ik vanuit mijn zuivere intenties, talenten. kwaliteiten en ervaring de markt op wil. Ik moet ik nog iets extra’s doen om er iets voor terug te krijgen.
Waarom? Wat is dat dan? En hoe doe ik dat zonder mezelf te verloochenen?
Wiki vervolgt: “Marketing als (wetenschappelijke) discipline is ontstaan rond het begin van de twintigste eeuw in Illinois in de Verenigde Staten, waar aanhoudende agrarische overschotten ertoe leidden dat er structureel naar nieuwe afzetmogelijkheden gezocht moest worden. …”
“Tegenwoordig spelen in de meeste ontwikkelde economieën consumentenbehoeften een belangrijkere rol dan de aanwezigheid van surplus aanbod. Marketing is daarmee bij uitstek een discipline geworden waarbij het identificeren van behoeften centraal is komen te staan. …”
Weer twee interessante thema’s:
- marketing is een wetenschappelijke discipline geworden vanuit een behoefte een surplus weg te werken.
- de behoefte van de consument speelt bij marketing in de ontwikkelde economieën, tegenwoordig een belangrijkere rol dan een teveel van een product of dienst.
Marketing dat als discipline ontstaat om een surplus ‘weg te werken’ klinkt me al vreemd in de oren. Betekent dat, dat er een discipline is ontwikkeld om iets, waar kennelijk geen behoefte aan is, door de strot te duwen van consumenten? Hoe blijf ik daar nou authentiek bij, komt dan meteen bij me op?
Of heeft het zin om te onderzoeken hoe een overschot ‘weggewerkt’ kan worden via de markt? Maar wat is die zin dan?
En nu even toespitsen op ‘mijn dienst’. Hoe zit het met het coachings-aanbod vandaag de dag? Is daar een surplus te bespeuren dat we koste wat het kost aan het vermarkten zijn? Of is er een (latente) vraag die het overvloedige aanbod van coaches en coachdiensten op de markt alleszins zinvol maakt?
Stel dat het laatste het geval is: er is een hele grote, (latente) markt voor coaching. En al de coaches in Nederland brengen hun coach-diensten op die markt. Dan nog is er kennelijk een extra inspanning nodig volgens wikipedia om het coachings-aanbod bij de vragers te brengen.
En stel dat het vandaag de dag, ook bij coaching, inderdaad primair gaat om de behoefte van de consument, dan moet die extra marketing-inspanning van ons coaches, dus tot doel hebben: het voor het voetlicht brengen van de (latente) coachbehoefte in Nederland.
Ha, dat klinkt mij zinvol in de oren. Daar haal ik zingeving uit. Maar….. hoe ziet mijn marketing er dan uit?
Wintergasten met Antanas Mockus, herhaald op 20 feb 11 (23.38 u, Net2)
Geplaatst door Nynke op 13-01-2011 | 2 reacties
Maandag 27 dec 2010. Zo’n uitzending waarvan ik dacht: ‘daar ga ik even voor zitten, wie weet is het wat.’ Raoul Heertje interviewde Antanas Mockus, volgens de beschrijving van de VPRO (http://www.vpro.nl/programma/wintergasten/afleveringen/44024925/) een “excentrieke wiskundigeen filosoof die op zeer onconventionele wijze de hoofdstad Bogota bestuurde”.
De site vertelt verder: “Origineel en provocerend vormde hij de politiek van Bogota compleet om. Als onafhankelijke kandidaat maakte hij korte metten met de corruptie en vriendjespolitiek, maar het waren zijn stunts die de meeste aandacht trokken. Mimespelers als verkeersregelaars, opvoeding van burgers en een ‘tel tot 10’ campagne tegen geweld lijken een bizar, bijna onzinnig in een land als Colombia, dat wordt geteisterd door guerrilla’s, corrupte politici en de meeste ontvoeringen ter wereld. Maar Antanas Mockus deed het – gekleed in een spandex pak met ‘supercitizen’ stelt hij het goede voorbeeld door zwerfvuil op te ruimen. Hij wilde ‘met ongewone acties de holle gewoontes doorbreken’. En het werkte – de misdaadcijfers namen af, het aantal verkeersdoden eveneens.
Deze zeer bijzondere, onconventionele politicus, voor wie politiek draait om opvoeden en niet om oorlog voeren, bespreekt naar aanleiding van zijn soms absurde, dan weer tragische of grappige fragmenten zijn ideeën en opvattingen. Met zijn ringbaardje en idealisme lijkt hij soms weggelopen uit de hippietijd – maar Antanas Mockus is niet zozeer soft als wel dapper in de manier waarop hij zich volkomen oprecht blootgeeft in een ontroerend, intrigerend interview.” [einde citaat]
Authentiek? Maar waarom dan?
Ik werd gegrepen door het gesprek. Niet zozeer door de interviewer. Raoul blijft voor mij iets houden van de grappenmaker, de rollen waarvan ik hem ook ken. Soms dacht ik zelfs dat mijnheer Mockus geïrriteerd zou raken van zijn vragen en wijze van interviewen. Maar nee, dat was mijn eigen invulling kennelijk.
Waar ik door werd gegrepen was de volkomen vertrouwdheid van die man met zichzelf. Het was alsof hij en wat hij deed (en denk ik nog steeds doet) volkomen zonder zelftwijfel was. Toetsen aan de buitenwereld lijkt daarbij dan helemaal niet ‘im frage’ te zijn. Wat je doet, hoe je denkt en vormgeeft, is gewoon zo, is kloppend, natuurlijk.
Hij sprak ook met een bepaalde rust. Niet iemand die zijn ideeën denkt te moeten verdedigen of iemand die vol trots over zichzelf vertelt (“hoor maar eens hoe ik dit heb gedaan”). Nee, eigenlijk doet het er helemaal niet toe wat de wereld ervan vindt. Antanas Mockus lijkt het de gewoonste zaak van de wereld te vinden hoe hij zijn burgemeesterschap heeft vormgegeven
Mijn interpretatie van authentiek zijn…
Ongeveer een jaar geleden heb ik eens een soort spreekbeurt gehouden bij IKKI (http://www.ikki.nl/zoeken/nynke%20rinzema). De spreekbeurt op zich was niet echt aansprekend. Ik was erg zenuwachtig en daarmee totaal niet in contact met mijn publiek. Mijn verhaal van toen is nog steeds een waar ik achter sta. Authentieke mensen heb ik toen omschreven als transparante mensen. Erbij vertelde ik dat mijn beeld over authenticiteit ontwikkelt naarmate ik zelf ontwikkel. Dat idee heb ik nog steeds. En inmiddels heb ik een andere omschrijving, die voor mij nog meer de spijker op z’n kop slaat. En die ook heel treffend is voor mijnheer Mockus:
Authentieke mensen zijn mensen die heel rechtstreeks in contact zijn met zichzelf. (of, zo je wilt: met het alles, met de bron, etc.) Zoals ik ook in mijn presentatie aangaf, bestaan er voor mij authentieke en niet-authentieke mensen. We gebruiken dat woord niet voor niets ter onderscheiding van iets, is mijn mening.
En die authentieke mensen, die hebben iets heel bijzonders. Daar word ik door gegrepen. Het lijkt wel of ze geen zelftwijfel hebben, doen wat ‘ingegeven’ wordt en volkomen hun goddelijke gang gaan. Echter zonder autistisch te zijn of zich van niemand wat aan te trekken. Integendeel, ze doen wat ze doen voor het welzijn van de gemeenschap. Ze lijken dan ook verdomd goed te weten waarmee ze bezig zijn en doen niet aan check, check, double check. Heerlijk.
