#Droombaan en bedrog enzo…
Geplaatst door Nynke op 15-09-2011 | Reageren uitgeschakeld
Vraag: ‘Van welk beroep droomde u als kind?’
Antwoord: ‘Van vuilnisman. Het ophalen van vuilnis zag er zo evident nuttig uit. En leuk ook nog, om achter zo’n wagen aan te hangen en die zakken met een boog in de wagen te smijten.’ – Eigen Huis en Interieur sep 2011, p 36
Even voor de duidelijkheid: de vraag werd gesteld aan Wouter Vanstiphout, architectuurhistoricus en sinds 2009 Nederlands eerste hoogleraar Ontwerp en Politiek, aan de TU Delft.
Dit antwoord vond ik zo leuk, dat ik het even wilde quoten. Leuk en nuttig, ja ik denk dat dit criteria zijn waaraan een droombaan voldoet. Er zijn vele droombaancoaches op dit moment. Google geeft 2030 resultaten bij dat woord. Wat ik zie bij het aanklikken van een aantal links, is de gerichtheid op met name het ‘leuke’ en niet zozeer het ‘nuttige’ aspect van de droombaan. Hoe zou dat komen?
Sluit het bezig zijn met het nut van een baan wanneer je volwassen bent, uit dat die baan ook leuk kan zijn? En hoe zou het dan komen dat een kind nut en plezier moeiteloos combineert?
Ik ben geen onderzoeker en ga hier ook geen onderzoek naar doen maar de uitspraak van Wouter Vanstiphout raakte me en dingen die me raken, hebben me meestal wel iets te vertellen. Dus ga ik er maar even op door. Misschien heb ik jullie als lezer dan ook iets te vertellen.
Zodra ik me, als volwassene bezig ga houden (al of niet naar aanleiding van een kritische vraag) met het nut van mijn bezigheden, schiet ik in de kramp. Ik kan er eindeloos aan afdoen, mijn bezigheden als coach bij stress of ontwikkel-vragen: ‘mensen moeten gewoon geld verdienen en niet zo eindeloos navelstaren’, ‘er zijn al zoveel coaches in Nederland: de ene helft coacht de andere helft’, ‘wat levert het nou op in harde euro’s’, etc. etc.
Kennelijk refereer ik bij het nut van mijn baan slechts aan het economisch nut in klinkende munt. Ik denk aan het op korte termijn meetbaar maken, in de zin van s m a r t. De vanzelfsprekendheid en het vertrouwen dat ik als mens van nature een zinvolle, nuttige bijdrage lever aan de grotere groep, zijn weg. Ik ga over mijn nut nadenken en dan is mijn plezier snel verdwenen.
Het zou heel goed kunnen dat een kind (nog) ‘weet’ dat, eenmaal volwassen, het van nature een bepaalde passende bijdrage gaat leveren aan de groep of gemeenschap waar het bij hoort. Het kind hoeft daar geen extra moeite voor te doen en niet over na te denken. Het weet dat wat het gaat doen later, vanzelfsprekend van nut is. Dan kan ik me voorstellen dat nut en plezier in een kind dus hand in hand gaan. Immers, het nut komt net zozeer van binnenuit als het plezier. Het is ‘gewoon’ een natuurlijk weten en het kind forceert of blokkeert niet(s).
Misschien leuk voor (droombaan)coaches om naast de vraag: “Wat vond je leuk toen je 4-6 jaar was?” ook te vragen: “Wat vond je van nut, toen je 4 (of 5 of 6) jaar was? Wie weet brengt die vraag naar het voor het kind nog vanzelfsprekende nut, zijn of haar droom tot leven. En dan kan een baan weer een droombaan zijn.
Hoe verhoudt marketing zich tot authentiek zijn?
Geplaatst door Nynke op 04-02-2011 | Reageren uitgeschakeld
Of moet de titel zijn: ‘hoe verhoudt authentiek zijn zich tot marketing?’ Hoe blijf je heel zuiver, heel eigen in je intenties, je uitingen, je aanbod wanneer het gaat om het vermarkten van je product of dienst? De noodzaak van vermarkten neem ik hier even als een gegeven: ik stel dat iedereen op een of andere wijze de markt op moet (of ‘in’ moet, in het geval van de super-markt) om te kunnen overleven.
Wiki: “Marketing of vermarkten is het proces van het creëren en leveren van waarde.” (http://nl.wikipedia.org/wiki/Marketing) Traditioneel werd marketing gezien als het geheel van alle activiteiten die erop gericht zijn de ruil van producten of diensten te bevorderen. …”
Als ik dit lees, bekruipt me het idee dat de omschrijving in de eerste zin het me heel eenvoudig maakt om authentiek te zijn in mijn marketing-activiteiten: ik creëer waarde door te doen waar ik heilig in geloof en ik zorg ervoor dat ik daarmee een dienst of product tot stand breng dat geleverd kan worden.
De omschrijving “…het geheel van alle activiteiten die erop gericht zijn de ruil van producten of diensten te bevorderen.” vind ik al een stuk spannender. En dat zit’em in het woord ‘bevorderen’. Ok, ik heb een product of dienst. Ik maak het leverbaar. Alleen kennelijk ben ik er dan nog niet. Ik word bij mijn marketing niet alleen geacht te leveren, ik moet het leveren bevorderen wil ik er iets voor terug krijgen. Het is dus zo bezien niet voldoende dat ik vanuit mijn zuivere intenties, talenten. kwaliteiten en ervaring de markt op wil. Ik moet ik nog iets extra’s doen om er iets voor terug te krijgen.
Waarom? Wat is dat dan? En hoe doe ik dat zonder mezelf te verloochenen?
Wiki vervolgt: “Marketing als (wetenschappelijke) discipline is ontstaan rond het begin van de twintigste eeuw in Illinois in de Verenigde Staten, waar aanhoudende agrarische overschotten ertoe leidden dat er structureel naar nieuwe afzetmogelijkheden gezocht moest worden. …”
“Tegenwoordig spelen in de meeste ontwikkelde economieën consumentenbehoeften een belangrijkere rol dan de aanwezigheid van surplus aanbod. Marketing is daarmee bij uitstek een discipline geworden waarbij het identificeren van behoeften centraal is komen te staan. …”
Weer twee interessante thema’s:
- marketing is een wetenschappelijke discipline geworden vanuit een behoefte een surplus weg te werken.
- de behoefte van de consument speelt bij marketing in de ontwikkelde economieën, tegenwoordig een belangrijkere rol dan een teveel van een product of dienst.
Marketing dat als discipline ontstaat om een surplus ‘weg te werken’ klinkt me al vreemd in de oren. Betekent dat, dat er een discipline is ontwikkeld om iets, waar kennelijk geen behoefte aan is, door de strot te duwen van consumenten? Hoe blijf ik daar nou authentiek bij, komt dan meteen bij me op?
Of heeft het zin om te onderzoeken hoe een overschot ‘weggewerkt’ kan worden via de markt? Maar wat is die zin dan?
En nu even toespitsen op ‘mijn dienst’. Hoe zit het met het coachings-aanbod vandaag de dag? Is daar een surplus te bespeuren dat we koste wat het kost aan het vermarkten zijn? Of is er een (latente) vraag die het overvloedige aanbod van coaches en coachdiensten op de markt alleszins zinvol maakt?
Stel dat het laatste het geval is: er is een hele grote, (latente) markt voor coaching. En al de coaches in Nederland brengen hun coach-diensten op die markt. Dan nog is er kennelijk een extra inspanning nodig volgens wikipedia om het coachings-aanbod bij de vragers te brengen.
En stel dat het vandaag de dag, ook bij coaching, inderdaad primair gaat om de behoefte van de consument, dan moet die extra marketing-inspanning van ons coaches, dus tot doel hebben: het voor het voetlicht brengen van de (latente) coachbehoefte in Nederland.
Ha, dat klinkt mij zinvol in de oren. Daar haal ik zingeving uit. Maar….. hoe ziet mijn marketing er dan uit?
Tineke Verhoeven over authenticiteit
Geplaatst door Nynke op 07-09-2007 | Reageren uitgeschakeld
Tineke Verhoeven is werkzaam bij Sanoma Uitgevers. Vanaf 1976 heeft ze daar een veelheid aan werkzaamheden verricht. Zo is ze 18 jaar hoofdredacteur geweest van oa. de Cosmopolitan, de Viva en de Flair, die toen werd gelanceerd in Nederland, en de Esta, een compleet nieuw gestarte titel onder haar leiding.
Ook het ontwikkelen van mensen binnen het vak en binnen de organisatie heeft ze ter hand genomen als editorial development manager. Dit resulteerde oa. in een plan voor redactioneel talentmanagement, job rotatie voor chefs, hoofdredacteuren en art directors, coach trajecten voor hoofdredacteuren en Pitch&Power als platform, dat projecten koppelt aan potentials met als een van de grotere projecten: PinkRibbonMagazine 2007.
Een interessant dame, dacht ik, om te interviewen over het onderwerp authenticiteit. Hoe werkt dat onderwerp door bij een grote uitgever van populaire bladen? Tineke vertelt open over haar persoonlijke visie op authentiek zijn en hoe ze het professioneel inzet. Lees verder…
Margriet Guiver Freeman over authenticiteit
Geplaatst door Nynke op 21-05-2007 | Reageren uitgeschakeld
Interview met Margriet Guiver-Freeman, erkend expert in het brede gebied van HRM. Ze is oprichter van het bureau Guiver-Freeman, dat ondernemers, directies en management van grote en kleine ondernemingen, stichtingen en verenigingen adviseert en coacht, zowel in Nederland als daarbuiten. Verder werkt ze als mentor van (startende) personeelsfunctionarissen en van studenten. Margriet heeft een aantal boeken en artikelen geschreven.
“Ik denk dat de meeste mensen authenticiteit mooi vinden voor een ander. Volgens mij werkt het voor werkgevers net als voor ouders: angst voor het onbekende. Angst voor dingen die mogelijk mis zouden kunnen gaan. Ik denk dat de basis ligt in het feit dat mensen bang zijn de grip te verliezen. En door die angst ben je de grip eigenlijk al een beetje kwijt en gaan dingen vaak juist mis. Als je vreselijk de baas speelt, lopen mensen weg.” Download margriet_guiverfreeman.pdf
