Authenticiteit en duurzaamheid?
Geplaatst door Nynke op 28-09-2010 | Eén reactie
Sinds kort volg ik berichten op sites en fora over duurzaam HR-beleid. Duurzaamheid waar het gaat om energiebesparing, cradle to cradle etc., heeft mijn interesse alleen kon ik het tot nu toe niet inpassen in waar ik vanuit mijn passie mee bezig ben. En dus bleef het een soort ‘todo-ding’ op mijn lijst, met name wat betreft mijn eigen ‘footprint’ in de wereld. Maar nu beginnen duurzaamheid en ik naar elkaar toe te groeien.
Mijn passie gaat over: authenticiteit bij mensen (en mezelf), drijfveren van mensen (en die van mij) en hoe verhouden mensen (waaronder ik) zich tot elkaar en tot zichzelf. Dat wil ik begrijpen en aanraken, met name door met mensen in gesprek te zijn, naar ze te luisteren, ze te observeren. Gelukkig is dit ook mijn werk: ik leer mensen die stress ervaren in hun werk bijvoorbeeld, om vanuit rust, ontspanning en duidelijkheid bezig te zijn iedere dag, door zoveel mogelijk ‘thuis’ te zijn of authentiek. Thuis zijn is fijn en het maakt helder wat iemand werkelijk wil, wat hem drijft. Dat biedt grote kans op het ervaren van geluk, is mijn stellingname.
Duurzaam, betekent volgens Van Dale: 1. lang durend 2. weinig aan slijtage of bederf onderhevig. Duurzaam HR-beleid zou dan moeten gaan over lang durende inzetbaarheid van mensen in een organisatie.
Of eigenlijk een lang durende inzet van mensen. En volgens mij raakt Duurzaam HR-beleid daar aan authenticiteit. De inzetbaarheid van mensen roept bij mij nog steeds het beeld op van ‘puppets on a string’: de organisatie die van bovenaf bepaalt waar en hoe mensen in te zetten. Een organisatie kan er zijn best voor doen die inzetbaarheid te verlengen door mensen zaken aan te bieden als scholing, training, coaching, ontwikkelingsgesprekken etc. Maar de inzet van mensen die leg je niet op van bovenaf. Inzet is iets intrinsieks volgens mij. Dat komt uit je ‘thuis’. “Waar wil ik mijn energie instoppen of in-zetten?” Dat gaat over willen en niet zozeer over moeten. Dat gaat over wie je in wezen bent. Daarover in gesprek zijn en daarover het onderzoek aangaan is volgens mij de basis van duurzaam HR-beleid.
De inzet van mensen, vanuit wie ze in wezen zijn, laten zien in een organisatie is een kunst. Want het vraagt moed dit voor te leven als manager of directie en het vraagt moed de ander te verleiden de huisdeur open te zetten en naar binnen te laten kijken. Een kunst, geen kunstje, geen gekunstel.
Koos Oldhoff heeft hier een mooi artikel over geschreven. Download Koos Oldhoff – Duurzaam HRM
De Onderstroom van Nederland
Geplaatst door Nynke op 08-03-2007 | Reageren uitgeschakeld
Zaterdag vond er een bijeenkomst plaats in Amsterdam onder deze titel. Er waren drie sprekers: Ton van der Kroon , Marieke de Vrij en Jan Roelofs (jan.roelofs@euronet.nl). The Project Network (organisator) gaf aan dat de bijeenkomst licht wilde werpen op de tot nu toe onderbelichte rol van spiritualiteit in alle uitdagingen waar we als land voor staan, de stijging van de zeespiegel, dierenleed of duurzaam gebruik van onze aarde.
Wat is de rol van spiritualiteit hierin? Wat is de onderstroom (of de ziel) van Nederland?
Ton legde een interessante link tussen de 7 chakra’s van de mens en o.a. hun bijbehorende archetype’s en belangrijke kwaliteit. Ook wist hij prominente Nederlanders erbij te noemen.
Marieke ging met name in op het dierenleed in Nederland. Door de manier waarop wij ze klaarstomen voor consumptie lijden dieren en dat slaan ze op in hun bewustzijn. Via het collectieve bewustzijn, zullen we hier ook als mensen steeds meer last van krijgen. Jan gaf een boeiend en humoristisch ‘geschiedenislesje’ waarin hij de bekende Nederlandse archetypen koopman en dominee een plek gaf. Hij voegde het tot nog toe onderbelichte archetype kunstenaar toe. De Nederlander die bezield is en van daaruit creeert.
Alledrie interessante invalshoeken maar het interessantste vond ik wel hoe lastig het bleek om binnen de groep van ca. 70 mensen, allen geinteresseerd in spiritualiteit, een gezamenlijkheid te creeren in hoe dan de spirituele dimensie een grotere rol te laten spelen in onze Nederlandse leef- en werkpraktijk. Wat brengt de groeiende groep ‘spirituele’ Nederlanders dichter bijelkaar zodat bijvoorbeeld ook in de politieke bovenstroom op andere manieren naar problemen of uitdagingen gekeken gaat worden?
Dan blijkt spiritualiteit nog heel veel verschillende invalshoeken te hebben en daarmee heel veel mensen met meningen en oplossingen voor ons land. Het lijkt wel op de bovenstroom van Nederland…

