Second Life, wat is de fun?
Geplaatst door Nynke op 20-04-2007 | 2 reacties
Vandaag weer een bericht gekregen over Second Life: de Centrale Bibliotheek in Amsterdam gaat per 5 mei open op Second Life. Het wordt een strandbieb met literaire rondvaart.
Eergister had ik het met Jorrit Timmermans nog over Second Life en ik vertelde hem dat ik getriggerd ben door de steeds sneller toenemende belangstelling ervoor. Met name bij organisaties geeft dit me een hyperig gevoel: ‘je bestaansrecht als bedrijf kan ervan afhangen’, of zoiets. Ik ga mezelf dan altijd de vraag stellen: wat doet dit nou met mij en wat wil ik ermee? Ik ben meestal heel enthousiast over ontwikkelingen die bestaande structuren doorbreken. Dat werkt bevrijdend en vrijheid is verrukkelijk. Maar met een aantal dingen heb ik duidelijk veel minder, zo ook Second Life.
Door hier meer over na te denken en te luisteren naar reacties op Second Life en motivaties waarom mensen meedoen, kwam ik erachter dat ik mijn leven als mens eigenlijk ervaar als Second Life. Ik voel me heel erg een geest in een lichaam waarmee ik kan experimenteren en creëren wat en zoveel ik maar wil. Het gaat dan vooral om dat ‘willen’. Gaandeweg de rit heb ik gemerkt dat dingen die niet lukken of waar ik niet happy mee ben, uiteindelijk ook niet bij me passen. Ik wil ze niet werkelijk. En tegelijkertijd blijken de (lichamelijke) beperkingen die ik heb, heel erg te passen en te ondersteunen wat ik wil en aan het creëren ben. Mijn experiment als mens levert me bijzonder veel op in termen van lering en vermaak waar ik steeds meer een voldaan gevoel van krijg. Dat is voor mij de zin van het leven oftewel mijn Second Life. Ben ik nou zo raar of hebben meer mensen dit?
Ik ben dus heel erg benieuwd wat nou precies de meerwaarde is van Second Life voor individuen en organisaties die meedoen. Gaat het om de onbeperktheid? En wat levert dat dan op? Voorziet het in een (levens-)behoefte, die ik nog niet ken, en welke is dat dan? In hoeverre speelt het ‘erbij horen’ een rol?
Overigens Jorrit, bedankt voor je inspirerende vragen hierover wat me aanzette weer te gaan schrijven.
Verveling door Vrijheid?
Geplaatst door Nynke op 15-02-2007 | Geen reacties
Vandaag (15 feb 07) werd bij de Vara op radio 1 in het programma ‘Het onderzoek’ de heer Awee Prins, filosoof en universitair docent wijsbegeerte van de Erasmus Universiteit Rotterdam, geinterviewd. Later vandaag hoopt hij te promoveren op het proefschrift ‘Uit verveling’. Hij legt een verband tussen onze toegenomen welvaart en vrije tijd, en de toegenomen verveling.
Als voorbeeld noemt de heer Prins dat vrijwel elke vakantiebrochure
tegenwoordig bij zijn bestemmingen vermeldt: ‘U zult zich hier geen
moment vervelen.’ We hebben ons ontwikkeld naar een leven met een hoop meer ‘vrije’ tijd maar die vrijheid blijkt nog lastig te hanteren, zo vindt de heer Prins. De interviewster stelt terecht denk ik, de vraag of het eigenlijk een probleem is dat we ons vervelen. Prins zegt van niet maar stelt later dat het ons zou sieren meer
waarde te hechten aan wat we allemaal hebben en te genieten van de
‘kleine’ dingen in het leven (relatief begrip natuurlijk). Is dat de oplossing?
Ook ik denk dat genoemde massale verveling problematisch kan zijn. Ik koppel het aan een gevoel van leegte en zinloosheid. Zo kan het in de hand werken dat mensen continu doorgaan met het willen vinden van substituten en bijvoorbeeld onnodig gaan consumeren. Met vetzucht en een groter energieverbruik tot gevolg. En dat draagt nou niet direct bij aan een fijn leefklimaat in ons land.
De tips van de heer Prins zijn volgens mij nog niet afdoende om met leegte en zinloosheid om te gaan. Massale verveling zit denk ik wat dieper en de omkering ervan zal ook wel enige tijd duren. Maar dat is niet perse iets negatiefs.
Door zelf te ervaren dat instant bevrediging van het verveling-gevoel keer op keer niet werkelijk helpt, raken we intrinsiek gemotiveerd naar andere manieren te zoeken om met onze relatief nieuwe vrijheid om te gaan. Dat werkt denk ik veel beter dan quick fixes of opgelegde regels.
Wat gaat ons in ‘vrijheidsnaam’ helpen? Volgens mij is dat ongeveer dezelfde vraag als: Wat is de zin van het leven?

